Competitie bij kleuters …

… gaat over boekentassen natuurlijk! Ongelooflijk hoe fier ze daarover zijn. “En de mijne heeft een rits en de mijne OOK! En die van mij is een hele grote “

En ze staat alweer klaar, haar boekentas, na tweken rust. En ik denk dat het tijd is dat het vaste ritme terug begint. Langs de ene kant was ze doodmoe, en hebben deze twee weken “bijslapen” haar ongelooflijk veel deugd gedaan.  Maar anderzijds zit ze ook met een gigantisch te veel aan energie, die ze niet altijd kwijtgeraakt bij haar kleine zus. Dat arm schaapje kreeg het soms hard te verduren. Het weer was ons ook niet echt gunstig, dus ze heeft vaak binnen moeten spelen. Gelukkig was het een week vol actie en nodigden we veel kindjes uit. En daar heeft ze deugd van gehad. We hadden zelfs een date in drie verschillende talen maar die barrièrre staat stond het speelgenot zeker niet in de weg…  kijk maar hoe uitgeput ze op het einde waren!

Toch ben ik soms verschoten van haar plotse driftbuiten, haar tegenspreken en haar niet kunnen luisteren. Gelukkig is ze meestal haar rustige charmante zelve, maar als ze moe is valt er soms niets meer mee aan te vangen en plots zomaar, slaat de sfeer om: “Hou je mond, mama – neen ik wil je niet horen” – zo’n uitspraken van een 2 (bijna 3)  jarige doen het moederhart geen deugd. 10 minuten later komt ze me dan wel knuffelen met de vraag of haar allerliefste mama een boekje met haar wil lezen. Ik probeer haar duidelijk te maken dat ik de vorige scène nog niet ben vergeten en dat ik daarom niet met haar wil spelen. Waarop ze dat volledig uit de lucht valt en met grote verbazing vraagt: “Ben je nu nog ALTIJD boos?”  Ze zal het nog moeten leren, dat je niet zomaar kan wisselen tussen extreem boos en extreem lief, dat zullen andere kindjes sowieso ook niet appreciëren. Sinds ze naar school gaat kan ze echt wel opmerkelijk beter samenspelen… toch trekt ze zich vaak terug uit de massa, om rustig op haar eentje te spelen, of komt ze me vertellen dat de kinderen veel te wild zijn.

(deze foto werd gelukkig niet in onze slaapkamer genomen maar bewijst wel hoe familiefeesten tegenwoording uit hun voegen barsten met de volgende generatie zo pertinent aanwezig )

Het was in ieder geval een verrijking om haar deze week eens in volle actie bezig te zien. Want oohn wat zou ik graag eens een vlieg zijn, ginder in dat klasje. En blij dat ze is, dat ze morgen terug naar haar vriendjes mag!