Over hoe het was, wat is en wat zal zijn..

Ik heb de slechte gewoonte om mooie dingen te vergeten. Daarom wil ik alles opschrijven, zodat het niet verloren gaat. Daarom deze blog, oorspronkelijk was het de bedoeling om anoniem te blijven, maar mijn obsessie met foto’s maakte daar een einde aan. Daarbij vond ik het vreemd om mn liefjes aan te spreken met kind 1 en kind 2… vandaar de ommezwaai naar een deels anonieme blog (aangezien voorlopig alleen mn virtuele vrienden dit plekje weten zijn) Verder ben ik een goedlachse dromer, een chaoot, een poëet, een klein beetje een doemdenker maar ook de vrouw van mijn man en de trotse mama van twee fantastische dochtertjes. kortom, een gelukkige Maanmama.