oogjes toe en snaveltjes dicht

Completely over the top in love in love IN LOVE met mij moederdag cadeau.

De eerlijkheid gebiedt mij te vertellen dat ik het zelf heb gekocht.
Zoals ik al zei, mn leven is ver van perfect en ik ben nu eenmaal niet met  prins charming getrouwd
Maar blij dus… super super blij. En ik niet alleen, het is hier al twee dagen ruzie, over wie de ketting mag dragen. Of om het met de woorden van de oudste te zeggen: “Die is wel niet alleen voor jou hoor mama, je moet hem eerlijk verdelen”

Er wordt hier ook plots zeer graag naar bed gegaan, omdat ze dan mag vragen aan Meneer de Uil hoe laat het is. Hij opent dan zijn vleugeltjes en antwoordt met de allergrappigste stem: “Bedtijd – oogjes toe en snaveltjes dicht”

“Maar wij hebben toch geen snaveltjes hé mama?! – die Uil wel hé… want die komt uit Snaveltjesland”

Contaminatie

Ze schonk me haar mooiste lach, kroop in mn armen, gaf me de aller stevigste knuffel ooit en zei: “Mama ik mist je zo graag!”

Ik glimlachte: “Ik heb je ook heel hard gemist vandaag!”

zever, gezever

Ik lees een artikel, erger me dood en gooi het weg met de woorden : “Dikke zever, man”
Dochter tekent argeloos verder, geen idee over wat het gaat.

Even later bekijkt ze zeer geconcentreerd de foto in de krant, fronst haar voorhoofd, denkt nog eens diep na, wijst vervolgens een meneer aan en vraagt:

“Is dit de dikke Zeverman, mama?”

ze brak de stilte

Nu ja, echt stil is het hier al lang niet meer. Al enkele maanden verblijdt ze ons met het allerschattigst gebrabbel en steeds opnieuw komt er meer en meer intonatie in haar geluidenspel.

Ze knikt ook al heel overtuigend van ja, of schudt nog veel overtuigender van neen. Ze steekt haar handjes in de lucht als ze gepakt wil worden en doet op hartveroverende wijze van “dada”.

Maar vandaag dus, daar tussen de spelende kinderen in het gras, kwam mn liefste naar ons toe gestapt om daar zomaar even begroet te worden met de meest vertederende klank die nu plots heel gericht tot hem werd gesproken, het was geen gebrabbel alà babababa dadadadada, het was een echte ongelooflijk heerlijk schattig klinkende “papa”.

En uit het aantal bijvoeglijke naamwoorden heeft u ongewijfeld al kunnen afleiden dat wij smolten en blonken. Zo fier op dat kleine schattige bolleke van ons, daar plots zo peuterachtig in het gras…

saus

- “Mama ikke buikje doet pijn”
(sinds ze naar school gaat is het gedaan met ‘dingen van Nune’, vanaf nu is alles van IKKE – en ikke buikje doet pijn = zagerige oververmoeide klaagtaal voor IK HEB HONGER)
- “Mama is bezig schatje, wil je anders rap een yoghurtje”
- “Nee patatjes wil ik”
- “dan moet je even wachten want ik ben ze nog aan het maken”
-” Mama ikke heeft honger”
- “Bijna klaar”
Ik snijd rap de boontjes het vlees, en patatjes en zet haar op haar stoel.
-”mama ik wil saus”
- “Die ga ik nu rap maken”
- “Saus wil ikke”
-”komt er aan”
-”saaaaauuusss”
-”ben bezig”
-”saaauuuussssssss”
-”Lune heb gij geen oren, mama moet ze nog maken, eventjes geduld”
-”ikke wil saus op ikke patatjes”
-”BEN BEZIG”

- “GODVERDOMME MAMA, SAUS !!!”

Slik – en proest – en proberen mn lach te verbergen terwijl ik haar met mn aller strengste stem op haar plaats zet dat zo’n taalgebruik hier niet geaccepteerd wordt… Want amai!
Wanneer ik haar een beetje later aanmaan om niet alleen vleesjes en saus te eten maar ook patatjes en boontjes dan zegt ze

- “Mama – ik kan niet alles tegelijk hé”

Vaarwel lieve schattige peuter, Welkom arrogant klein kleuterkind

taterwater

Er staat hier weer al al enkele maanden een lijstje te broeden in mn concepten. Het is nu wel al lang genoeg om er nog eens een postje mee te vullen. Hier dus een kleine bloemlezing uit het taalgebruik van een 2.5 jarige:

“Wacht liefje nog eventjes fysiologisch spuiten want je neus is verstopt” -…  -  Lune: “vala,  mn neus is terug”.

“Tanden poeden” (poetsen) “vandaag niet tanden poeden mama, ze zijn al wit”

Asjebiet- kankuel –> “Wil jij een koekje mama?” – “neen, wil jij misschien een koekje?” – Waarop ze knikt, “Asjebiet” (Als ze iets wil zeggen, stelt ze ons de vraag, die wij eigenlijk aan haar zouden moeten stellen, heel grappig) “Ben je een beetje moe, mama?”

“Kijk mama, papa zit in de spiegel”

“Dit is een schelp, als je heel goed luistert hoor je de zee”, waarop ze heel geconcentreerd luistert en vervolgens in de schelp roept:  “hallo?! ?!?”

‘sMorgens vroeg: “Gaan we naar de bakker crassa halen, ja?”

“Papa heeft een pimo, papa is een jonen”  (waarop hij mij heel geïrriteerd aankijkt en vraagt of ze hier nog niet te jong voor is  )

“Mama mama, Opa heeft kaka op de grond gedaan!!!” – waarop mn vader heel verlegen zei, “het was niet kaka, het was pipi, … tegen een boom!”

“Mama is een zotte meid, nune een grote meid en Majike een flinke meid”

“Amaaaaaaaaai sèèèèèèèg, mamaaaaaaa da’s een mooie Tshirt hoor” (zo enthousiast dat ik er bijna van ging blozen… )

Mij terecht wijzend: “Neen mama, dit is niet een mooie foto”

“Amai dat is een mooie tekening, heb jij die gemaakt?” – “Nee, Heidi heeft da gemaakt” (van de crèche)

Ik met een beteuterd gezicht: “Lust je het niet?” – Waarop ze met een zeer vriendelijk stemmetje antwoordt : “Nune vindt het maar een klein beetje niet lekker, mama”

Ze praat soms nogal dialect. “Eupe doen”, “Euma en Eupa”, “goed vastoewe” – waarop ik dikwijls zeg: “Luuntje praat eens mooi!”
Ik vroeg haar onlangs op een spelerige toon: “Wat ben je aanet doeoeeeiiiinnnn? Mag mama mee speeleuuuuuu??” – waarop ze onmiddellijk repliceerde: “Zeg mama, praat eens mooi”

Dingen zijn niet zoek in ons huis, volgens Lune zijn ze “Kwijtverloren”

“Majike sèèg, nie alle blokke op de grond smijten-nè, eerst opjuimen”

“Papa is een gele-loog” (een geoloog) , maar soms raakt ze wat in de war met haar kleuren en dan wordt het “papa is een witloog”

“Sèg” – HET woordje van het moment… “SEG MAMA” als ze heel boos is, begeleid door een hele dreigende vinger. Maar meestal een lieve “Amai sèg” “Amai sèg Nune is mooi vandaag papa, zo lijk een pinses”

“Nune wil TWEE staartjes mama, zo lijk Ella, da vindt Nune mooi”

“Majike is dood” – ik zei dat ze dat niet mocht zeggen, omdat dat niet lief is – “Lune is dood” – Waarop ik dan heel verontwaardigd zei dat mama dan heel verdrietig zou zijn, als mijn twee kindjes er niet meer waren. Waarop zei dan weer onmiddellijk repliceerde: “Dan moet je maar een ander kindje bellen, mama”

Tellen gaat hier zo:  “EEN – TWEE -  ZEVEN – TIEN”
En als iets heel veel is, dan zijn het er “VIJF”

Sinds er op het potje gegaan wordt hier in huis, worden er zeer diepgaande gesprekken gevoerd in onze badkamer. “En nu gaat Nunes pipi bij mama’s pipi en gaan ze samen zwemmen in het tolet”

Tijdens de zomervakantie: “Nune zal morgen wel terug naar de kjesj gaan papa, de kjesj is terug open”

En gisteren in de Colruyt, toen we binnen gluurden achter de schermen in het magazijn: “Dat is hier een zwembad denk ik, mama” (dit zegt ze overal in grote ruimtes met lelijke plafonds en TL lampen. Geen compliment dus, voor de kleedkotjes van ons plaatselijk zwembad )

“De auto van de muziek” – dit is de ijskar, waarvan we vergeten te vertellen zijn, dat die ook ijsjes brengt, vandaar dus, de auto van de muziek. We zullen wel zien hoe lang deze onwetenheid nog blijft duren 

Pientere bedenkingen in de achtertuin

“Wat is mama aan het doeeeeeeeen?”

“Kruiden aan het plukken, liefje, voor op de patatjes”

“makiskijken”

“Hier, en ruik eens hoe lekker?”

“Hmmmm juikt lekker”

“Dat is rozemarijn”

… bedenkelijke stilte …

“Neen mama, dat is groenemajijn”

kindermond

We zitten samen in bad en dan wordt er wel eens wat afgeknuffeld. Zo sprong ze met grote armen naar me toe, pakte me stevig vast, klaar om de aller dikste zoen te geven… maar ze stokte, bekeek me grondig en sprak. “Oei, mama heeft een snor denk ik”  …
Lap, voorbij het intieme moeder-dochter moment. “Wacht jij maar af, tot later”, denk ik stiekem… Maar ook dat het misschien inderdaad nog eens tijd wordt om een gezichtsbehandelingetje te ondergaan :-/

ze is gewoon de beste!

“Mama gaat weg?” vraagt ze triest

“Heel even maar, liefje, mama moet naar de kinesist en komt snel terug”

“Mama ziek, mama buikje pijn?”

“Nee, mama moet veel oefenen bij de kinesist, want mama heeft een dikke buik”

Ze kijkt me bedenkelijk aan, maar laat me dan toch gaan.

‘sAvonds terwijl ik haar in bed stop, zegt ze “mama kisenist eweest”  om dan heel enthousiast uit te roepen, “Kijk mama dunne buik”

Dochters .. ze zijn toch zo geweldig 

ons taterwater

Er staat hier al enkele weken een postje klaar over onze grote meid haar peilsnel uitbreidende woordenschat. Het is gewoon te moeilijk om het nog bij te houden omdat ze zoveel oppikt en zowat alles maar dan ook alles herhaalt onmogelijk dus om op te sommen. Opmerkelijk is wel dat ze al lange zinnetjes begint te maken en dat ze zelfs de moeilijkste woorden onthoudt. En misschien ligt het aan haar tweetalige opvoeding, met als 2e taal het west-vlaams, maar we moeten duidelijk nog wat werken aan de  articulatie. Ze slikt verschillende lettergrepen in, wat haar voor buitenstaanders niet altijd even verstaanbaar maakt. Gelukkig is ze heel bedreven in het koppig volhouden, desnoods met armen en benen, tot iedereen haar begrijpt. Sinds kort begint ze ook woorden in meervoud te gebruiken. Een andere super coole evolutie is dat ze al dikwijls grapjes maakt en ook effectief enorm grappig en soms heel gevat is. Hier een greep uit het leven van ons 2 jarig babbelgat.

- kijk papa zit in de spiegel

- ni slapen – nune tanden poeden

- nee mama, ni afpakken (wanneer ik de tafel afruim)

- stomme mama (ging dus als een steek door mn hart… ondertussen al uitgebreid met stomme puzzel, stomme tafel, en ohn ja, zelfs stomme bumba )

- mama werkt in bussel – papa pintjes drinke in bussel

- marike bedje is op  (wanneer het bedje leeg is omdat ze in het park ligt )

- “Nune makis kijke”

- “boe” – “mama is schooten”

- asjebiet

- kankuel

- alé

- pipi in potje doen, kaka doen, stoute kaka, zaafje aan poepje doen. Kaka is niet jekker.

- “mama ni typen puter mama boekje lezen nune” – en wanneer ik niet onmiddellijk reageer: “vooruit, mama”

- amaaaaaaaaai das mooooi

- palalu

- liedje zingen: “poesie mauw komis gauw ik heb lekkere melk bij” of “alle eendjes zwenne in water”  – “Juju paadje, schoone schoone paadje” (schommel schommel)  “nune is jajig, nune is jajig” (volgens haar is ze nog steeds jarig)

- dit is niet lekker, mama  (slik, ook dat vind ik geen leuke evolutie  )

-”Majike over” (=Marike geeft over)  – “kijk Nune ook over” (en dan heel hard zeveren uit haar mondje, de grapjas) – “Marike kotsie” (Dit hoort ze mama wel vaker zeggen… mijn fout… )

-”Prrrrrrffffttttt” – “Lune, niet spuwen, dat is vies!” – “Nee mama, Nune, hejipopter” (neen mama ik ben een helikopter)

- “kaas is verstopt” – en dan heel hard lachen: “nune op-e-eten”

- Mama niet edrietig mama blij (wanneer ik boos ben)

- Mama obelletjes aan, nune ketting, nune geen haatjes in e oojen

- Niet kèche, mama bijven, kèche is toe   (wanneer ze weer eens niet naar de crèche wilt.. )

- Niet uit bad, Nune nog zwenne  (zwemmen)

- Joejoertje eten met patjatjes en vléésjes

- Hhhhmmmm  rijstpap (wanneer ik een wokschotel met rijst en groentjes op tafel zet)

- Majike Buikje vol, dikke boer

- Nune twee omas en twee opas jebt – opa belle -hajoo??

- Mama waar is … boekje van Lulu, poppetje, doosje, potje, kettin,… (waarschijnlijk een ziekte overgenomen van de papa)

- Ongelooflijk veel diertjes: “Wondje, poesje, piwin, paad, koe, saapje, kameleo, flamino, beer, pippetjes, haann, jeijtje, konijn,vaarke, eend, muisje, eekoojn, neushoojn, kikker,…

- Pippetje is e meisje, Haan is a jonen

-Al heel veel kleuren: Ojanje, jood, paas, heel, roen, bauw, zwat, bjuin, joos, wit, gjijs

- Nune wasche met shapoo, sjuim en zaafje

- Geen supo, nune geen kootsj hebt

- mama kleine ato, papa grote ato, Nune bij papa sitte

- Majike is wakker, oogsjes ooope, zoentje geven, majike is jeuk (leuk)

- En dan één van mn favorieten, steevast gevolgd door een dikke nuffel: “mama is lief”  <smelt smelt>

- En als ze weer eens met duizend zakken en sjakosjen aan het rond tjolen is dat komt ze zeer uitbundig zwaaien: “Sjalu, Nune na de winkel of Poppetje na de keche bjenge” om even later nog veel enthousiaster terug te komen: “Nune is thuis!!!”