Lief poppetje. Je ben blijkbaar een meisje dat heel gevoelig is voor veranderingen. Op de vooravond van onze gezinsuitbreiding kunnen we alleen maar vaststellen dat je duidelijk aanvoelt dat er vanalles staat te veranderen en dat je het daar best wel moeilijk mee hebt. Sinds ik nu al enkele weken thuis ben ga je elke morgen wenend naar de crèche. Zodat ik hier met een week hart achterblijf. Maar ik snap het wel, normaal zie je me niet smorgens en als ik er dan ben dan is het WEEKEND !! Dus natuurlijk snap je niet waarom je dan toch naar de crèche moet. We amuseren ons rot, maar vanaf dat ik het C woord uitspreek, verandert je gezichtje en begint je onderste lipje op zn alleerzieligst te trillen. Je laat me niet meer alleen, zelfs op het toilet kom je mee om papiertjes aan te geven en door te spoelen. Wat ben je toch een flinke helper voor je mama!! In de crèche maak je het de meisjes ook niet makkelijk. Je wil koppig niet meer slapen, bent soms een beetje stout tegen andere kindjes en ook vaak lastig wegens te moe. In de crèche zeggen ze dat het normaal gedrag is en dat veel kindjes dit doen vanaf dat de mama thuis is. Maar toch voelen wij er ons niet zo goed bij want je mama gaat heel lang thuisblijven deze keer… dus we zullen er toch iets op moeten vinden hoor, schatje.
Ik zou je het liefst vanal deze laatste dagen veel bij me houden, je platknuffelen en verwennen en alleen maar hele leuke dingen doen. Maar je hebt je ritme nu meer nodig dan anders. En ik zou niet willen dat je volgende week denkt dat je weer naar de crèche moet omdat er nu een klein babytje bij ons woont. Dus hebben we gekozen voor het normale ritme. Dat wil zeggen, ik slaap lekker lang uit (en jij denkt dat ik ben gaan werken) En jij gaat gewoon met papa naar de crèche. En blijkbaar werkt het want vandaag belde mn liefste heel enthousiast dat hij eindelijk terug een blij kindje in de crèche heeft afgezet.
Nu enkel nog terug willen slapen smiddags en dan is iedereen weer blij. En neen, daarmee hoef je ons niet weer de stuipen op het lijf te jagen zoals vorige zondag. Je papa en ik vonden dat we streng moesten zijn, dus we lieten je huilen, krijsen eerder. En na een half uurtje gaf je jezelf over om vervolgens een dikke middagslaap te doen. Maar toen we later gingen kijken of je nog niet wakker was, vonden we jou heel vredig slapend OP DE GROND. Ik dacht dat ik terplekke zou bevallen van het verschot. De ribbeltjes van de houten vloer stonden rood gekerft in je knietjes en handjes van zoveel te slapen op die harde koude grond. Klein protje toch, slapen moet je IN je bedje doen!! We konden alleen maar heel gelukkig zijn dat je nergens bloedde, geen blauwe plekken had en dat je onmiddellijk weer vrolijk was. En ook dat we je deur goed hadden dichtgedaan, zodat je niet nog eens van de trap gedonderd bent ook, in al je furie. Ja, schatje, het belooft niet makkelijk te worden, hier binnenkort met 2 koters in huis… Ik zal in ieder geval op mn hoede moeten zijn voor jouw “horrible-two- avonturen”.
Maar we zien je zo graag. Afgezien van enkele koppige driftbuien ben je de vrolijkheid zelve. Je bent goedgezind, elke keer we je wakker maken. Je tatert de hele dag door, bent een kleine papagaai die alles nazegt en bij stiltes stel je honderd en één vragen. “Was dat?” – “Wies dat” – “Nune ook?” – “Nune elpe?” – “Papa thuis?” Je neen fase is ook al gepasseerd. Alles wat we je vroegen was “Neen”, zelfs al bedoelde je eigenlijk JA.. Nee zou steevast het antwoord zijn. “Gaan we slaapje doen” – “NEEE” – “Jawel , het is al veel te laat!” – Waarop je na een tijdje niets beter gevonden had om mn Jawel krachtig te weerleggen met een “ NEEWEL”. En dat is dan nu ook een van je vaste grappipge woorden in je vocabularium geworden. Zo ook “Kankuwel” , dat je eigenlijk gebruikt wanneer je alstublieft wil zeggen. Maar het praten gaat je goed af, je maakt zelfs al kleine zinnetjes. “Nune bodje leeg, alle patatjes op” - “Nune beetje zot” , … Niet iedereen verstaat wat je zegt en dat zorgt dan weer voor een verontwaardige “Néééée” wanneer je verkeerd wordt verstaan. En zo maak je uiteindelijk altijd wel duidelijk wat je wil. Mn lief klein babbelgat.
Spelen kan je als de beste. Enerzijds ben je volledig in de ban van je poppetje, copieer je alles wat je ziet en verbaas je ons keer op keer, klein moedertje. Je legt je popje in bed, geeft een tutje en een beertje, wijst boos met je vingertje als ze niet luistert, je geeft patatjes en je blokjes dienen als kleine bekertjes of flesjes. Je smokkelt zelfs doekjes om daarna zelf de billetjes proper te kunnen maken. En het liefst vanal loop je rond met heel veel handtassen volgepropt met speelgoed die je dan om je heen hangt wanneer je op stap vertrekt met “poppetje in de boey” (buggy) – We krijgen telkes nog een vrolijk “Dadaaa” – wanneer je weggaat en het antwoord “Na de cjech” wanneer we vragen waar je naartoe gaat.
Verder ben je zot van boekjes. Je hebt ook een verdomd goed geheugen, we hoeven maar één keer iets te lezen en de volgende keer weet je nog steeds dat het een “gijaf” “ofantje” of een “kokkodil” was. Ja diertjes zijn je favorieten alhoewel je stilaan in de ban begint te raken van kleuren en boekjes over echte meisjes dingen. Schrijven doe je ook heel graag en dan het liefst op artikels van je papa die hier rond blijven slingeren 
En tenslotte je aller aller liefste bezigheid: rommel maken, dingen zorgvuldig uitladen uit één zak of doos en helemaal uitspreiden over de grond of op de tafel. Alles wordt hierbij zorvuldig bekeken en alles krijgt een duidelijke plaats. Helaas ben je nog niet zo goed in het alles netjes weer opbergen, maar daar hebben we het later nog wel eens over!
Eten met jou is een feest. Je lust bijna alles en eet met ongelooflijk veel smaak. Als het echt lekker is beloon je je mama met de allerschattigste “Hmmmmmmmmmm” of als je heel hard in je fleembui bent zeg je zelfs “Kankuwel”. Toch begint je koppigheid zich ook al aan tafel door te zetten en is het niet meer eender uit welk glaasje je drinkt of bordje je eet. En het liefst vanal drink je uit een groot glas, net zoals mama. We weten ook meteen of je zin hebt in vleesje of kaas of “joejoert” en de laatste tijd ook dikwijls in “noepje” of” kokolade”. Een duidelijke nasleep van het hele Sint gebeuren, maar hey, jij slimme meid, je kan het maar proberen. “Niet lekker” – durft er ook al wel eens binnensluipen of “Alles op” – wanneer het voor jou genoeg is geweest. En dan is het ook weldegelijk genoeg geweest, eens het in je hoofd zit valt er niet meer over te discussiëren. Het hoogtepunt van onze dag is toch wel je melkje. Alles wil en zal je zelf doen, maar dat melkmoment, vlak voor het slapen gaan, daar hecht je toch wel ongelooflijk veel belang aan. Dat zijn nog eens 5 intieme minuutjes waarop jij en ik lekker dicht tegen elkaar in de zetel verstrengeld liggen. En je hebt gelijk, kleine meid, ik geniet daar evenveel van als jij. Dan volgt er nog een verhaaltje, een dikke knuffel voor papa. En vervolgens klim je vrolijk de trap op naar boven, om daar je tandjes te poetsen en in je bedje te springen met je schaapje en je olifant. Heel simpel, dat slapen gaan, zolang we maar de juiste volgorde doorlopen want anders is het “niet juist” en werk je niet meer mee
Wat ik je nu eigenlijk wou vertellen vandaag is dat je duidelijk heel gehecht bent aan je dagelijkse routine, en dat daar waarschijnlijk veel in gaat veranderen de komende weken, wat niet altijd makkelijk zal zijn. Maar je bent niet alleen hé, klein meisje van me. Je mama houdt ook niet zo van veranderingen en is soms stiekem ook een beetje bang of het allemaal wel zal gaan. Maar één ding weet ik zeker, jou blijf ik altijd graag zien. Want jij bent mn allerliefste Nune. Jij en ik wij horen samen voor altijd. Jij maakt mij zo gelukkig, elke keer je naar me toe komt lopen, je enthousiast je armpjes om me heen smijt, elke keer dat je naar me lacht smelt ik. En zelfs als je niet lacht dan nog fonkelen je ogen want je bent altijd blij om mij te zien. En dat gevoel is wederzijds, het zit dieper dan vlinders in de buik. Je bent gewoon overal aanwezig onder mn huid. Jij bent een klein deeltje van mij, dat uitgegroeid is tot zoveel mooie jij.
Wat er ook gebeurt, knoop dit goed in die lieve kleine oortjes van je: “Ik zie je graag, mn aller aller liefste Lune, voor altijd en altijd, echtig techtig waar!”
