Een genant verhaal, dat vroeg ze. Mijn leven is nu eenmaal aan aaneenschakeling van genante verhalen. Dus “ha, daar ben ik goed in” dacht ik. En ik schreef mijn relaas neer.
De weken gingen voorbij, ik ging zoals gewoonlijk, vaak eens piepen op haar site.. maar er kwam geen nieuws. “Verdorie”, dacht ik, terwijl ik mezelf aan het pijnigen was bij het epileren, “waarom kon ik nu niet winnen”. Het was in de dagen van mn dipje waar ik voornamelijk bezig was met mezelf en mn zelfmedelijden. Maar toen kreeg ik plots een vriendelijk berichtje van i. waarin ze me eraan herrinnerde dat ik al twee weken geleden gewonnen had en of ik mn adres kon doorgeven. Hoe erg is dat! Ik mailde haar terug en twee dagen later had ik een echte Braun Silk-Epil 7 in mn bezit.
En ja ik ben er heel content mee. Het doet nog pijn, dat wel, maar het feit dat ge hem in de douche kunt gebruiken maakt zoooveel verschil. En die kleine geïntegreerde spotlight zodat ge ziet waar ge uw gras aant afrijden zijt is echt wel mega praktisch en ook wel een beetje cool. Ik ben blij. Echt blij. Nogmaals bedankt i. voor het oppeppen van mn moraal. Want jezelf herpakken, dat begint met gladde benen… en die fantastische nazomer, en dat opmerkelijk verbeterde humeur, die kwamen gewoon vanzelf 
Ik beloofde mooie verhalen, veel liefde en zon. En omdat hier al een tijdje niet meer gelachen werd, hier dus ook voor u, het winnende verhaal. Toen vond ik het vooral genant, maar nu vind ik het best wel grappig, vandaar..
Lang geleden toen ik nog in Leuven zat en toen er nog spontaan beslist werd van savonds op het onverwachte naar een fuif te gaan, moest ik met schaamrood op de wangen toegeven dat ik mijn oksels al een ganse tijd een beetje verwaarloosd had. Ik wist dat het sowieso moeilijk zou worden om mn armen de hele avond naar beneden te houden en ik wou mezelf de verwonderde blikken van mn studiegenoten besparen bij het aanzien van al die weelderige wildgroei.. dus leek het me een slim idee van mn oksels daar spontaan ter plekke, zo discreet mogelijk te ontharen met het enige toestel wat er daar op kot van mn lief voorhande was…. zn scheermachien (van BRAUN!! Extra punten graag) Helaas was dat ding niet echt voor dit soort beharing gemaakt en eindigde het in een pijnlijk bloedbad en maar gedeeltelijk onthaard. Het deed zoveel pijn dat ik mn armen niet meer naar beneden kreeg. Mn lief de held, ging onmiddellijk op zoek naar de redding en kwam terug met een paar watjes en ontsmettingsmiddel en kon de pijn zo toch verzachten. Na veel boe en bahs en hilariteit alom vertrokken we met de hele bende richting het feestgedruis.
Het werd een mega party, en de vele stella’s deden me al het ontharingsleed al snel vergeten. De drank en de muziek namen mn lichaam over en ik smeet me in al mn enthousiasme op de dansvloer. De blacklights werden ingang gegooid en ik liet me eens goed gaan. Tot het plots stil werd om me heen. Ik leek de enige te zijn die bleef dansen, al te rest stond gewoon te staren.. heel scary. En wat bleek… bij het ontsmetten was er kweetniet hoeveel plouche van die wattekes in de rest van mn okselharen blijven hangen. En dit gaf wel een zeer spetterend effect, zo onder die blacklights… Niet te doen, hoeveel licht dat dat gaf. Ik was letterlijk de ster van de avond.. Gelukkig heb ik de restjes er snel kunnen uitwassen… helaas staat dit schitterende beeld in ieders geheugen gebrand en blijft het me tot op heden achtervolgen.
Dus alsjeblieft lieve mensen van Braun, verlos mij van mijn okselcomplex, en laat mij voor eeuwig stralen op de dansvloer!
