tis gebeurd …

En wat doet u zo, op een zondag avond?

Zondag avond, kwart voor twaalf. En ik heb net mn huis gedweild, een was opgeplooid en een nieuwe lading in de droogkast gedaan… om dan tot de ontnuchterende conclusie te komen dat hij nog steeds zeer groot is.. die ontembare berg was van mij. Het drukt me met de neus op de feiten, dat ik weer één van hen ben, “de werkende moeders”.

Maar onder het motto orde in huis = orde in mn brein, stak ik vanavond een tandje bij. In de hoop dat de volgende werkweek iets minder vierkant zal draaien. Ik ga ervoor… drie twee één het weekend is weer voorbij.

Dilemma

Het is 9 uur, ik lig in mn bed met een voldaan Marike in mn armen. Ze heeft net gedronken en ligt nu te slapen, dicht tegen mij aan. Ik bedenk me dat het heerlijk stil is in huis. En ook dat ik me gisteren (en de dag daarvoor, en de dag dáárvoor… )  had voorgenomen om vroeg op te staan om het hele huis te dweilen. Maar dan denk ik dat ik een extra uurtje slaap wel kan gebruiken. Ik leg Marike voorzichtig terug in haar bedje, waar ze netjes verder slaapt. En ik kruip ook terug onder mn zalig warme dons en vlei me tegen mn liefste aan. En daar blijf ik liggen tot 10 uur, tot wanneer Lune vrolijk begint te zingen…  Soms heeft een mens niet meer nodig om gelukkig te zijn. Zij het, in een smerig huis…

Pampers voor twee

Pampers van één (dikke) maand. Het voordeel van terug te gaan werken is dat meer dan de helft van deze, gelukkig in de crèche blijven vanaf nu

Alhoewel wij hier zeker niet mogen klagen. Per kind krijgen wij per jaar een stapel witte zakken, waarin we al dit billenafval van onze meisjes gratis en voor niks mogen afzetten in het containerpark. Het is alleen steeds even discussie in wie zn auto we deze geurbommetjes gaan vervoeren… Maar wegens zwaar uitstel gedrag van ons beiden zijn het er zoveel dat het uiteindelijk altijd de grootste auto is die wint. Hoera voor papa :-p

Ontmanteling van een autostoel

Een weekje vakantie en de vele lange ritten naar de vlaanders begonnen zo hun tol te eisen. Een smerige boel was het, die autostoel. Kruimels, zweetranden onder de poep, of was het appelsap? Kortom, beschamend vies en tijd om de koe bij de horens te vatten.

Al bij al viel het nog heel goed mee, het ontmantelen heeft uiteindelijk langer geduurd dan het terug in elkaar flansen maar bezint eer ge begint, want ik blijf zitten met twee drukknoopjes waar ik bij god niet meer weet waarvoor ze dienen… De vlekken zijn gelukkig allemaal verdwenen. Dankjewel, grote fles Ace Delicaat!!  Misschien maar eens direct een eetverbod inlassen ook…

In ieder geval, de stoel is weer proper en ook meteen al goedgekeurd door het mevrouwtje.

Yes, toch nog een “To Do” minder op de lijst; schuldgevoelens ebben eventjes weg en mn brein kan stoppen met malen (voor vandaag)…